.hatırlaranlar.

Hani şu Kent şekerlemelerinin çikolatalarının bayram arefesi için reklamları dönüp duruyo ya tv lerde..

Acaip özeniyorum ya.. Böyle kalabalık bi aile minik torun gelir dedenin eline sarılır, öper..

Bizde minikken öyleydik, büyüdük deişmedik yine elh. hem saygıda kusur olmasın diye hemde güzel yanakları diye eline sarılışımız… yaşımız büyüdü diye, dedemin elimize vurup kabul ettim deyip eyvallah demesi..

Artık herkesin “el öpme” merasiminden gitgide uzaklaşması… Benimse daha çok bağlanmam… Başka hangi vesileyle öpebilcektim ki dedecimin ellerini..  bi gelişte bi gidişte dedemin ellerine sarılmazsam rahat etmezdi içim.. sanki o gece kötü bişi olcak gibi gelirdi.

 Dedecim arardı beni..

“Torunumm” derdi bi duraksardı sonra söyleyeceklerini sıralardı… “Torunum” demesi öyle dolu dolu olurdu ki…

Bide dedem bu resimde gördüğünüz şekerleri çok severdi :)