.sözdü köz oldu.

Şubat 23, 2007

 

Bla Bla Bla

Sözler anlamını yitirmişmiş

.vakit.

Şubat 23, 2007

..Zamansız açtın..

.şimdiki zaman.

Şubat 21, 2007

 

Kırılgan bir hayatı taşır omuzlarında
Gün olur konuştukça kan damlar,
Dudaklardan
Her sözde ayrılık fark etmeden yeşerir
Ve öfkenin hasadı biçildiğinde
Söz biter, gönül susar
Felakettir…
“Adige Batur”

.nedamet.

Şubat 17, 2007

 

Öfkenin sabahın da mutsuzluğa uyanır
Ardında fırtınadan arta kalan pişmanlık
Önünde kalbi kırık bir suskunluk denizi
Muhabbet sarayında bir peri ağlamıştır
Kirpiğinden yanağına
Çaresizlik dökülür
Gözyaşı

Nedamettir…

“Adige Batur”

.,.

Şubat 17, 2007

          …Dedeme rahmet…

.ağ.

Şubat 11, 2007

 

Duvara, bir titiz örümcek gibi,

İnce dertlerimle işledim bir ağ.

Ruhum gün doğunca sönecek gibi,

Şimdiden ediyor hayata veda.

Kalbim, yırtılıyor her nefesinde,

Kulağım, ruhumun kanat sesinde;

Eserim duvarın bir köşesinde;

Çıkamaz göğsümden başka bir seda..

.Nfk.

.kül.

Şubat 11, 2007

 

Artık bol kahkahaları çok şükürleri bıraktım

esenlik bildirilerini, harcıalem mutlulukları

denizi uslu gösteren kartpostalları yaktım

fakat Şeydam bir avuç külü yakamadığım için

ben oyumu felakete veriyorum

N.g

.ölüm.

Şubat 10, 2007

 

“Evinin işlerine yardım eden kadına telefon etti. “Evladım ben abdest alıyor olacağım. Pek iyi değilim. Bi geliver. Anahtarı paspasın altına koyacağım. Kapıyı açan olmazsa anahtarla içeri girersin.”

Koşarak geldi temizlikçi kadın.

Zili çaldı. Açan olmadı. Tedirgince çevirdi anahtarı. “Hacı Anne” diye seslendi. “Namaz kılıyordur belki” diyerek salonun kapısını açtı. Beyazlar içinde tesbih çeker buldu. Dokundu. Henüz soğumamıştı.”

Bu ölüm umudum oldu. Ölümlerden ölüm beğeniliyorsa, bu ölümü beğendim.”

-İki Kişilik Rüyalar-

.yara.

Şubat 9, 2007

 

…Değmeyin bana göğsümde bin yara var..

.anlamak.

Şubat 9, 2007

 

“Bazen birisi geçer karşına, bir dünya şey anlatır ama söylediklerinden hiçbir şey anlamzsın; ta ki, onun sözleri arasında, diğer bütün söylediklerini aydınlatıveren basit bir sözcük yakalayana kadar.”

Maksim Gorki- Ana