.kayıp.
Nisan 21, 2008

“Geçtiğimiz yollarda kaybettiklerimizin bize en büyük kötülüğü, kendilerini tekrar tekrar hatırlatmalarıdır. bir kere kaybetmekle kurtulamadığımız şeylerdir. yoklukları hayatımızdaki varlıkları haline gelir. hep, ama hep hatırlarız. ne biçim kaybetmektir bu?”
Nisan 22, 2008 8:25
İnsan bir kere konuştuğu bir kere beyninde yer eden kimseyi kaybedemiyor.Hani unuttum desede bir yerde patlak verip tekrar zühur ediyor bilmem artık kiminde gözyaşı kiminde kalp ağrısı…
Nisan 22, 2008 8:25
ama hepsinde acı.
Nisan 24, 2008 8:25
Zaffa dönmüş, harika.
**
ama onlar etmez bu kötülüğü bize, biz yaparız bunu, isteyerek, bilerek ve hatta seve seve.
anılarımıza sahip çıkma adına.
**
tekrar görmek seni, çok güzel.