.7.

Mayıs 27, 2008

Bir ülkenin erkeklerinin kaderine ortak oluyorum…

Bütün vedaların yükünü omuzlarımda taşıyorum,
Bedenimi aldım, ruhumu bırakıyorum.Kalbimi -dokunmaya kıyamadığım, bakmaya doyamadığım bir papatyaya- teslim edip gidiyorum,
Bir yol var arkamda dönüp bakmıyorum.

Yeditepeli şehrimde yedi nefes alıp içime saklıyorum,
Beynimin hücrelerini kapatıp susuyorum.

Bir ülkenin erkeklerinin kaderine ortak oluyorum,
Değiştiremediğim bir yazgıya teslim oluyorum.

Bir dua var dilimde hiç düşürmüyorum;
Allah’tan değiştiremediğim gerçekleri kabullenme gücü istiyorum.

Bütün vedaların hüznünde bir aşkın sürekli büyüyen gölgesinde,
sadece gidiyorum.

Cihan Yavuz

11.04.2008

Yazan: Zaffa
Kategori: esintiler, çâme

3 Yanıt “.7.”

  1. madalle demiş:
    Mayıs 29, 2008 8:25

    belki de bütün bu hüzünlerin en güzel yanı, böyle yazdırmasıdır nefesini dahi acı içinde alıp verene.

  2. Zaffa demiş:
    Mayıs 30, 2008 8:25

    Maşallah sana :)
    Üff bilge kesildin başımıza yaa ;)

  3. madalle demiş:
    Mayıs 30, 2008 8:25

    Est. :)
    yazdıranlara selam olsun:P

Yorum Yapın